"Z czego czerpie sierpień?"
Gdzieniegdzie mruga świetlik. Gdzieniegdzie.
Cyranka nuci rześko "Jezioro łabędzie".
Wody się mącą, melodia gdzieś skręca,
miało wzejść słońce, a swój łuk rozpina tęcza.
Podrygują nogi żurawi, buja się kuper flaminga,
kołyszą się trzciny, każdy tańczy swinga!
Z tego słynie mazurski sierpień,
że lubi się zacząć zaczepnie.
Wspólny obiad to niezły fart,
dzieci tańczą, daleko szum aut.
Idyllę trafnie ujmuje wuj Kamil:
- Za roześmianymi dzieciakami
podąża rodzic - ponury bodyguard!
Poczekasz na swoją kolej czy
mam cię pociągnąć za warkoczyk?
Ja się tu teraz bawię,
mama z ciocią Kasią siedzą przy kawie,
więc nie próbuj się ze mną droczyć.
Z błogim uśmiechem patrzę
Jak podsuwasz wiatraczek
pod świecący nochal
lampki. To radocha
odczuwać świat zupełnie inaczej.
Jesteś jak te, co jeśli chcą, to mogą.
Teraz biały puchaty ogon
szlafroka w kolorach jesieni
niesiesz nisko przy ziemi.
Suniesz miękko noga za nogą.
W Bydgoszczy czy w Kwidzynie
nie wszystko, co się nawinie
jest u Ciebie na TAK.
Wybór ma świetny smak.
Lubimy Twoje asertywne NIE.
Limeryk #529
Nigdy nie nosiłam grzywki
i zawsze lubiłam śliwki,
dlatego byłoby szkoda,
gdyby słodka renkloda
uciekła mi spod przykrywki.
